| 1 |
ბევრი ბიჭი მეპრანჭება უბანში, თუმცა ზედმეტს ვერავინ მიბედავს. ცდილობენ, როგორმე მასიამოვნონ და სასაცილო მდგომარეობაშიც იგდებენ ხოლმე თავს მეტისმეტი სურვილით ანთებულები. ამასწინათ ძალიან ცხელოდა და მე აივანზე გამოვედი, ნიავი ოდნავ მიღელვებდა გრძელ სწორ თმას. დაბლა ბიჭები კალათბურთს თამაშობდნენ სტადიონზე, დაღლილები ჩანდნენ და დუნედ მოძრაობდნენ. მაგრამ გამოვჩნდი თუ არა, თამაში გამოცოცხლდა, ყველას ფრთები შეესხა, ერთმა მოხერხებულად ჩააგდო ბურთი კალათში და გახარებულმა ცალი თვალი ჩემსკენ გამოაპარა, — თუ მიყურებსო. მე ოდნავ გავუღიმე და თმა ხელით გავისწორე, მზერა სხვაგან გადავიტანე. იქვე, ჩვენს კორპუსთან, დგას პატარა მაღაზია, სადაც სურსათი და წვრილმანები იყიდება. გამყიდველი ქალები მოწიწებით მთავაზობენ ნამცხვრებს, ტკბილეულს, მეკითხებიან — როგორ ვგრძნობ თავს, როგორ არიან დედა და მამა, რას აკეთებს ჩვენი პატარა ცუგა და ასე შემდეგ. მე მოკლედ ვპასუხობ და სახლისკენ მიმავალ გზას თავაზიანად მითმობენ ჩემი უბნელი ბიჭები: შესაძლოა, ზოგიერთს ეყოს სითამამე და რაიმე მკითხოს, რაც ამ წუთში ნაკლებად აინტერესებს, ან რაიმე შემომთავაზოს, მაგალითად — გაცილება სახლამდე. |
Комментарии